postheadericon Najczęstsza etiologia Leczenie początkowe Leczenie alternatywne

Strategia leczenia zapaleń płuc

Zmieniająca się epidemiologia zapaleń płuc, spowodowana zdecydowanym wzrostem zachorowań wśród starszej części populacji oraz pojawieniem się nowych czynników przyczynowych (Chlamydia, Legionella, wirusy Hanta) stwarza nową sytuację we współczesnej pneumonologii i intensywnej terapii. Pojawiające się opracowania sposobów rozpoznawania i postępowania leczniczego zgodnie podkreślają znaczenie szybkiego i kompetentnego kwalifikowania chorych na zapalenie płuc do odpowiedniego leczenia. Ocena stopnia ciężkości choroby ma znaczenie decydujące.

Terapia empiryczna na początkowym etapie leczenia jest istotna. Prowa-dzone w tym zakresie badania wieloośrodkowe m.in. w Projekcie Alexander, wykazały ponad wszelką wątpliwość, że kliniczne znaczenie w zakażeniach układu oddechowego mają trzy patogeny – Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis (1). W tych samych badaniach wykazano wysoką wrażliwość wyizolowanych drobnoustrojów na amoksycylinę, zwłaszcza w połączeniu z kwasem klawulanowym (1). Nowe generacje tego złożonego preparatu, poza potwierdzeniem skuteczności klinicznej i przydatności do leczenia sekwencyjnego, wydają się coraz dogodniejsze w stosowaniu (2 razy na dobę) (4). Podobne cechy ujawniono także w odniesieniu do cefalosporyn (np. cefuroksym) (9), ma- krolidów (np. klarytromycyna) (9), fluorochinolonów (3).

Szczególnego znaczenia nabierają te fakty w przypadku zapaleń płuc o ciężkim przebiegu. Zarówno terapia empiryczna, jak i sekwencyjna, mają tu peł-ne uzasadnienie.

Obecnie większość opracowanych zaleceń (6,7) wyróżnia cztery grupy chorych na zapalenie płuc, uwzględniając wiek, obecność chorób współistniejących, stopień ciężkości choroby oraz konieczność hospitalizacji lub leczenia w ośrodku intensywnej opieki medycznej.

Do pierwszej grupy zalicza się chorych na zapalenie płuc w wieku poni-żej 6-0 roku życia nie obciążonych przewlekłymi chorobami. Śmiertelność wśród nich wynosi od 1 do 5 %, a głównymi czynnikami są bakterie zestawione w tabeli 1.

Leave a Reply