postheadericon PRZYGOTOWANIE DO OPERACJI I OPIEKA POOPERACYJNA

Odpowiednie przygotowanie dzieci do operacji, a także prawidłowo zorganizowana opieka pooperacyjna, to podstawowe warunki niezbędne do osiągnięcia dobrych wyników leczenia chirurgicznego. Nawet najlepiej technicznie wykonana operacja może zagrażać życiu chorego, jeśli w bezpośrednim okresie przed zabiegiem istniały nie wyrównane zaburzenia podstawowych funkcji fizjologicznych. Tak samo nieprawidłowe postępowanie w okresie pooperacyjnym może przekreślić uzyskanie pełnego efektu wykonanego zabiegu, stwarzając dla chorego niebezpieczeństwo powikłań, wymagających nieraz długotrwałego leczenia, bądź nawet zagrożenie jego życia.

Podstawą prawidłowego postępowania w okresie leczenia chirurgicznego jest umiejętność wyciągnięcia praktycznych wniosków klinicznych, wynikających z pogłębionych badań z zakresu patofizjologii. Nowoczesna działalność chirurgiczna musi być oparta mocniej niż dotychczas na osiągnięciach nauk podstawowych i na ścisłej współpracy coraz większych i bardziej złożonych zespołów specjalistów.

Doświadczenie chirurgiczne i biegłość operacyjna muszą być uzupełnione zasadniczymi, stale aktualizowanymi wiadomościami z zakresu fizjologii, patofizjologii, biochemii itp. Podstawą nowoczesnych metod pracy oddziałów chirurgicznych jest – przy wykorzystaniu ogólnych informacji z zakresu nauk podstawowych – umiejętność pełnego współdziałania zespołu lekarzy zabiegowych z innymi specjalistami.

W chwili obecnej nie ma już potrzeby uzasadniania odrębności medycyny wieku rozwojowego i medycyny ogólnej ludzi dorosłych. Różnice te ujawniają się jeszcze wyraźniej w zakresie różnych specjalności zabiegowych obejmujących chorych w wieku rozwojowym. Różnice te wymagają szczegółowych ustaleń w postępowaniu przed- i pooperacyjnym. Najważniejszą sprawą, o której należy stale pamiętać, jest wybitna labilność rozwijającego się ustroju dziecięcego oraz łatwość występowania szybko pogłębiających się, ciężkich zaburzeń w zakresie podstawowych funkcji życiowych ustroju. Im dziecko młodsze, tym „węższa jest granica bezpieczeństwa”. W związku z leczeniem chirurgicznym dzieci Kiesewetter uważa, że „charakteryzują się one większą żywotnością, ale posiadają mniejsze rezerwy”.

Leave a Reply