postheadericon TW płuc

Przy zastosowaniu TW można obserwować zmiany termograficzne rów-nież w innych stanach patologii układu oddechowego. Zapalenie w drzewie oskrze lowym daje obraz rozsianych ognisk hipotermicznych, umiejscowionych najczęściej w dolnych częściach płuc. Również odczyn spastyczny oskrzeli wyróżnia się pewnymi cechami termograficznymi. Obraz jest „nieostry”, „rozmyty”, ale symetryczny, najczęściej bez uwidocznienia zimniejszych fizjologicznie łopatek. Według Wojaczyńskiej-Stanek czułość badania TW w stanach zapalnych płuc u dzieci, w porównaniu z badaniami klinicznymi i radiologicznymi, jest bardzo wysoka i wynosi 98 %. Trafność diagnozowania w porównaniu z badaniami klinicznymi wynosi 9-0,6 %, a w porównaniu z badaniami radiologicznymi – 78,9 %.

Termograficzna ocena zmian zapalnych płuc otwiera nowe możliwości po-twierdzenia rozpoznania klinicznego oraz monitorowania przebiegu i wyników leczenia. Zbieżność obrazów rejestracji termograficznej i radiologicznej pozwala ograniczyć do niezbędnego minimum kontrolę radiologiczną. Pełna nieinwazyj- ność badania termowizyjnego umożliwia dowolną częstotliwość wykonywanych rejestracji.

Endoskopowe rozpoznawanie zakażeń układu oddechowego. Optymalne leczenie zakażeń układu oddechowego wymaga ustalenia czynnika patogennego. Jest to zagadnienie niezwykle trudne. Różnorodność czynników patogennych występujących w drogach oddechowych (bakterie, grzyby, wirusy, pierwotniaki oraz pasożyty), różne metodologie oceny materiału, błędy w pobie-raniu materiału do badań bakteriologicznych, wreszcie skażenie próbek florą sa-profityczną górnych dróg oddechowych często uniemożliwiają określenie pato-genu.

Leave a Reply