postheadericon W grupie chorych z zakażeniami

Wykazano to m.in. dla cefuroksymu i aksetylu cefuroksymu. W randomi- zowanych, wieloośrodkowych badaniach przeprowadzonych wśród chorych z pozaszpitalnymi zapaleniami płuc stwierdzono, że leczenie sekwencyjne cefu- roksymem (i.v.) i aksetylem cefuroksymu (p.o.) było tak samo skuteczne jak sto-sowanie cefuroksymu i.v. przez cały okres trwania leczenia (8). Przeprowadzono także porównawcze badania skuteczności dwóch różnych sposobów leczenia se-kwencyjnego, najczęściej zalecanego w przypadkach typowych pozaszpitalnych zapaleń płuc.

W grupie chorych z zakażeniami dolnych dróg oddechowych skuteczność leczenia sekwencyjnego cefuroksymem i aksetylem cefuroksymu nie różniła się od leczenia sekwencyjnego amoksycyliną z kwasem klawulanowym (2). Jedną z niewielu wad, jakich można doszukać się w leczeniu sekwencyjnym, jest możli-wość większej liczby działań niepożądanych (głównie ze strony przewodu po-karmowego) wywołanych doustnym stosowaniem antybiotyków. Dlatego duże znaczenie ma w tym przypadku wybór dobrze tolerowanej postaci doustnej anty-biotyku. Doskonale nadaje się do tego aksetyl cefuroksymu, będący prolekiem i przechodzący w swą postać aktywną dopiero po deestryfikacji w błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Doustne stosowanie takiej właśnie postaci antybiotyku (proleku) pozwala na ograniczenie do minimum liczby działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Leave a Reply